Sterilisatie

Er zijn aan aantal redenen om een teef te laten steriliseren:

  • Voorkomen van loopsheid
  • Geboortebeperking
  • Baarmoederontsteking
  • Terugkerende schijnzwangerschap
  • Tumoren aan de melkklieren
  • Suikerziekte

In feite moet men bij de sterilisatie van de teef van een castratie en niet van een sterilisatie spreken. Met sterilisatie bedoelen we eigenlijk een operatie waarbij de patiënt onvruchtbaar gemaakt wordt door de eileider af te binden/door te knippen, waarbij eierstokken en baarmoeder intact blijven. Bij een sterilisatie, dus eigenlijk castratie, van een teef worden in elk geval de eierstokken verwijderd en vaak ook de baarmoeder.

Leeftijd
Het is een fabeltje dat het beter zou zijn om teven eerst een nestje te laten krijgen voor ze te steriliseren. Teven op jonge leeftijd steriliseren geeft minder risico op melkklierkanker op latere leeftijd. Ook baarmoederontstekingen komen natuurlijk niet voor bij gesteriliseerde dieren. Het beste is om de teef drie maanden na de loopsheid te steriliseren, de baarmoeder is dan het minst doorbloed en de kans op het ontstaan van schijndracht minimaal.
In onze praktijk geven we daarom als advies om teven te steriliseren drie maanden na de eerste loopsheid, dus op een leeftijd van ongeveer een jaar.

Operatie
De teef dient voor de operatie nuchter te zijn. De reden hiervoor is dat sommige dieren kunnen braken tijdens of na de narcose. De hond wordt onder narcose gebracht, ze wordt op haar rug gelegd en de buik wordt geschoren en ontsmet. Daarna wordt een snede in de buikwand gemaakt en worden de eierstokken en de baarmoeder verwijderd. Alles wordt goed afgehecht met speciaal oplosbaar hechtmateriaal en de buik wordt weer gesloten. De teef wordt weer in een opname hok gelegd, waar ze weer bij komt uit de narcose. In deze tijd controleren we de hond regelmatig. Als ze goed wakker is en weer kan lopen, mag ze weer naar huis.

Gevolgen
Soms komt het 6-36 maanden na operatie voor dat de teef af en toe druppeltjes urine verliest.  De honden verliezen dan in liggende positie of tijdens de slaap druppelgewijs urine. We zien het vooral bij de gevoelige rassen (boxers, Bobtails, jachthonden). Dit is gelukkig goed te behandelen met medicijnen.

Een gesteriliseerde teef loopt wat meer risico om te zwaar te worden. Het is daarom raadzaam, na de sterilisatie minder eten te geven en de eerste maanden het gewicht van uw hond goed in de gaten te houden.

Indien uw hond vlak na de loopsheid wordt gesteriliseerd, bestaat de kans dat ze schijndrachtig wordt. Dit is goed te voorkomen door op het juiste moment de operatie uit te voeren, dus drie maanden na de loopsheid.

De vachtstructuur van met name langharige honden ( bijvoorbeeld Cocker Spaniëls, Afghaanse windhonden en New Foundlanders) kan na sterilisatie veranderen. De vacht kan dikker en krulliger worden waardoor deze wat moeilijker te onderhouden is.

Gesteriliseerde teven hebben minder kans om melkkliergezwellen te ontwikkelen op oudere leeftijd dan niet gesteriliseerde teven of teven die pas na de vierde loopsheid worden gesteriliseerd.

Het karakter of gedrag van de teef verandert niet als gevolg van sterilisatie.

Online afspraak

Chip je dier

Webshop